BMI, czyli z angielskiego Body Mass Index, to wskaźnik, który pozwala obliczyć, czy nasza waga ciała w odniesieniu do wzrostu jest w normie. Dzięki indeksowi BMI łatwo zorientujemy się, czy nasza waga znajduje się w granicach normy, czy grozi nam niska masa ciała, duża masa ciała lub otyłość. Pamiętajmy jednak, iż używanie tego wskaźnika ma swoje granice – za wyjątkiem proporcji, istotny jest także skład organizmu, a BMI nie oblicza zawartości tłuszczu w ciele człowieka.
W jaki sposób obliczyć BMI? Jest to bardzo łatwe. Trzeba tylko skorzystać z łatwego wzoru: dzielimy swoją wagę przez wzrost w metrach wzięty jeszcze do kwadratu. Póżniej zaś sprawdzany wynik, jaki nam wyszedł w Międzynarodowej Klasyfikacji BMI. Poniżej ją przedstawiam:
– Jeżeli wyjdzie nam rezultat wynosi poniżej 16, 0 to jest to wygłodzenie.
– rezultat pomiędzy 16 a 17 to synonim wyniszczenia.
– wynik pomiędzy 17 a 18, 5 oznacza niedowagę
– W normie rezultat to między 18, 5 a 25.
– kiedy otrzymamy wynik w przedziale między 25 a 35 wolno już mówić o nadmiernej masie ciała.
– rezultat w przedziale 30 – 35 oznacza I stopień otyłości.
– wynik 35 – 40 oznacza II stopień otyłości.
– wynik większy niż 40 powinien wyjątkowo nas niepokoić – oznacza skrajną otyłość.
Łatwość obliczeń jest na pewno ogromną zaletą wskaźnika BMI. To praktyczne narzędzie dla każdej osoby. Jednakowoż prawidłowe BMI nie zawsze oznacza, że wszystko w porządku. Jeśli jesteśmy mało aktywni, możemy mieć nadmiar komórek tłuszczowych w naszym ciele nie przekładający się na nadmierną masę ciała.